Bijrijdersangst: waarom jij de denkbeeldige rempedaal-kampioen bent
Iedereen kent wel zo’n type bijrijder.
Misschien bén jij dat type.
Het begint onschuldig. Je zit naast je partner of een vriend(in), probeert je rustig te houden, en dan gebeurt het:
“Remmen!”
“Kijk uit!”
Of het klassieke in-het-luchtledige-trappen-naar-een-niet-bestaand-rempedaal.
Bijrijdersangst is allesbehalve gezellig. Je voelt je onveilig, gespannen of ronduit bang terwijl iemand anders achter het stuur zit. En ja, soms komt dat door jou… en soms misschien een béétje door de bestuurder.
Alleen angstig bij je partner? Hoe zit dat?
Een interessante vraag: wat als je deze angst alleen hebt bij je partner? Is dat dan nog steeds bijrijdersangst, of ligt het gewoon aan de rijstijl van je geliefde?
We zien dit regelmatig in de praktijk. Iemand meldt zich met “bijrijdersangst”, maar op het intakeformulier staat al snel: “Het gebeurt alleen als mijn partner rijdt.”
Ai. Dan wordt het spannend (en niet alleen op de snelweg).
Een praktijkvoorbeeld (jawel, dit gebeurt écht)
Een cliënt vertelde dat hij alleen nerveus werd als zijn partner reed. Nu was die partner volgens eigen zeggen een zeer ervaren chauffeur die “precies weet wat kan en niet kan.”
(Lees: iemand die alles beter weet.)
Tijdens de sessies onderzoeken we eerst wat er nu precies gebeurt in de auto. Negatieve herinneringen? Die pakken we aan met IEMT (Integral Eye Movement Therapy). Waarden die vervuld moeten worden? Daar gebruiken we ACT (Acceptance and Commitment Therapy) voor.
En nee, we zetten de bestuurder niet neer als “slechte chauffeur”. Communicatie is hier key: hoe breng je je gevoel over zonder verwijten?
“Het is jouw schuld!” of toch niet?
Na een paar sessies kwam naar boven dat de partner toch wel een flinke invloed had.
Reacties als:
-
“Stel je niet aan.”
-
“Ik rij al 20 jaar schadevrij.”
-
“Wat weet jíj er nou van?”
Tja, daar wordt niemand rustiger van.
Daarom nodigen we soms ook de bestuurder uit. Onder het motto: “Misschien leer zelfs jij nog iets bij.”
We leggen bijvoorbeeld uit wat een veilige volgafstand is, hoe je voorspelbaar kunt rijden en – heel belangrijk – hoe je als bestuurder kunt laten zien wat je van plan bent. Alleen al dat stukje voorspelbaarheid geeft de bijrijder veel meer rust.
De grote valkuil
Bijrijdersangst is tricky, want de schuldvraag ligt op de loer. Je kunt makkelijk denken:
“Door jou ben ik bang geworden!”
Maar eerlijk is eerlijk: het werkt niet om alles bij de ander neer te leggen. De kernvraag is simpel:
👉 Wil je gelijk hebben, of wil je gelukkig zijn?
Dat betekent niet dat je gevoelens er niet toe doen – absoluut wel! – maar dat je de verantwoordelijkheid samen deelt. Jij om je angst te herkennen en bespreekbaar te maken, je partner om serieus te luisteren en iets met die feedback te doen.
En nu jij!
Ben jij ook zo’n denkbeeldige-rempedaal-trapper? Of herken je juist je partner in dit verhaal? En hoe lossen jullie die spanning in de auto op?
misschien lach je er samen om, misschien leer je iets nieuws. Eén ding is zeker: je bent niet de enige die het rempedaal mist.