Schade gereden? Zo buig je angst en stress om naar vertrouwen op de weg

 

Er zijn van die momenten waarop je hoofd sneller draait dan je stuur. Een chauffeur belde me laatst iemand die al meer dan twintig jaar achter het stuur zit van een imposante combinatie C–E (18,75 meter lang, mét meesturende achteras). Een professional dus.

Zijn probleem? In korte tijd drie keer dezelfde soort schade. Door de uitzwaai van de trailer raakte hij met de achterkant een auto. Bam. Drie keer.

Zijn gedachten schoten alle kanten op:

• Hoe kan dit, ik rijd al 20 jaar!

• Als dit nog eens gebeurt, ben ik mijn baan kwijt.

• Mijn baas kijkt anders naar me.

• Mijn collega’s ook.

• Eigenlijk durf ik geen krappe bocht meer te maken.

Herkenbaar? Je hoofd wordt dan een soort echozaal van rampscenario’s.

 

Angst versus feiten

 

Laten we het naast elkaar zetten.

Feiten:

• 20 jaar ervaring.

• 3 keer schade in korte tijd.

• Gesprek met de chef gehad.

Gedachten:

• Ik kan dit niet meer.

• Iedereen vindt er iets van.

• Ik moet misschien stoppen.

Zie je het verschil? De feiten zijn concreet, de gedachten maken er een zwaar verhaal van. Dat is de kern: niet de gebeurtenis zelf geeft spanning, maar de betekenis die je eraan koppelt.

 

Focus verleggen

 

Het mooie is: focus kun je trainen. In plaats van te blijven hangen in “ik kan dit niet meer”, kun je bewust terugschakelen naar de positieve feiten:

• Je hebt al 20 jaar vakmanschap opgebouwd.

• Je hebt talloze gevaarlijke situaties wél goed opgelost.

• Een C–E rijbewijs halen en behouden is geen kattenpis.

• Je mag vertrouwen op je opleiding én ervaring.

• Als het krap wordt, kun je stoppen en hulp vragen.

Een spotter naast de wagen maakt het niet minder professioneel – juist slimmer.

 

Mindset: je eigen onderhoud

 

Iedereen heeft van die periodes waarin alles lijkt mis te gaan. Ik ook. Een paar jaar geleden had ik ook drie keer schades achter elkaar: een haas aangereden, aanrijding in het donker, achteruit tegen een paaltje. Balen natuurlijk.

En toch: ik heb de keuze.

• Blijf ik malen en mezelf afbranden?

• Of gebruik ik het als oefenmateriaal?

Want eerlijk: helpt piekeren? Levert het nieuwe informatie op? Als het antwoord “nee” is → stoppen. Als het antwoord “ja” is → blijf oefenen tot het vanzelf gaat.

Zo buig je een fout om naar een leermoment.

 

Externe triggers (of: de commentaartribune)

 

Er is altijd wel iemand die het beter weet. Soms uit onzekerheid, soms gewoon omdat het kan.

“Jij bent toch rij-instructeur? En dan schade rijden?!”

Tja. We zijn allemaal mensen. Iedereen heeft leermomenten (of “fouten”, als je het streng wilt noemen). Het gaat er niet om wat anderen roepen, maar hoe jij ermee omgaat. Dáár ligt je regie.

 

Conclusie: blijf in beweging

 

Soms heb je een rotjaar met schades, pech of  leermomenten (fouten). En een jaar gaat voorbij. En jij rijdt gewoon weer door. Met meer ervaring, meer zelfkennis en misschien zelfs wat extra humor.

Dus: blijf vooruitkijken, blijf leren, en onthoud  jij bent niet je gedachten, je bent de chauffeur van je eigen mindset.

 

Laat het weten in het reactieveld hieronder.