De ‘Ik-ga-vandaag-wel-met-de-trein-smoes’: Heb jij latente rijangst?
We kennen ze allemaal: de mensen die met zwevende paniek en witte knokkels aan het stuur zitten. Dat is duidelijke rijangst. Maar er is een variant die veel geniepiger is. Een variant die zich verschuilt achter logische excuses en een uitmuntend talent voor planning. Welkom in de wereld van de latente rijangst.
De symptomen (herken je ze?)
Latente rijangst is als die ene vage kennis die ongevraagd op je feestje komt: het is er wel, maar je negeert het liever. Je hebt je rijbewijs, je kúnt het wel, maar op de een of andere manier komt het nooit zo uit. Herken je deze situaties?
-
De ‘Navigatie-Fobie’: Je rijdt alleen routes die je al sinds 1998 droomt. Moet je ergens heen waar je de weg niet weet? Dan is de trein ineens “veel gezelliger” (ook al moet je drie keer overstappen en naast iemand met een luidruchtige koptelefoon zitten).
-
De ‘Weer-Expert’: Bij drie druppels regen of een zuchtje wind verklaar je Code Rood voor jezelf. “Levensgevaarlijk op de weg nu, ik blijf wel thuis.”
-
De ‘Parkeer-Strategie’: Je bezoekt alleen locaties waar je de auto zo ongeveer diagonaal over drie vakken kunt parkeren. Fileparkeren in een drukke stad? Dan ga je nog liever lopen. Uit een andere provincie.
Waarom we onszelf voor de gek houden
Bij Relaxed Driving zie ik dit al 25 jaar. Latente rijangst is de kunst van het vermijden. Je brein is een ster in het verzinnen van verhalen waarom je nú niet hoeft te rijden. Het probleem? Hoe meer je vermijdt, hoe groter het monster wordt. Je zelfvertrouwen krimpt, terwijl de drempel van de oprit steeds hoger lijkt te worden.
Vaak zit er een nare ervaring onder, of een stemmetje dat zegt: “Wat als…?” Met technieken uit het NLP, ACT of IEMT kijken we vaak niet naar hoe je moet sturen (dat weet je namelijk wel), maar naar hoe je dat stemmetje en die spanning in je lijf weer onder controle krijgt. Want laten we eerlijk zijn: die vrijheid om te gaan en staan waar je wilt, is veel te leuk om in te ruilen voor een vertraagde intercity.
Tijd voor actie (zonder witte knokkels)
Het goede nieuws? Je hoeft niet meteen de spits van Parijs in te duiken. De eerste stap is eerlijkheid. Geef toe dat het niet “de regen” is, maar dat je het gewoon even spannend vindt. Lees hier meer op de site van MIND over rijangst.
Mijn tip voor vandaag: Pak de auto voor een ritje dat nergens op slaat. Rij naar dat ene leuke koffietentje twee dorpen verderop, juist via die weg die je normaal vermijdt. Merk op wat er gebeurt in je lijf en lach om die interne criticus die probeert een code rood uit te roepen.
Praat mee!
Ik ben erg benieuwd naar jouw creatieve excuses. Wat is de meest originele smoes die jij (of je omgeving) weleens heeft gebruikt om maar niet achter het stuur te hoeven kruipen? Laat het me weten in de reacties!