Rijangst bij jongeren: Waarom de ‘vrijheid van de weg’ soms voelt als een horrorfilm

 

Laten we eerlijk zijn: toen je je rijbewijs haalde, droomde je waarschijnlijk van roadtrips, harde muziek en die ultieme vrijheid. Niemand vertelde je dat de snelweg in 2026 soms meer weg heeft van een aflevering van Squid Game, maar dan met bumperklevers in plaats van bewakers. Uit recent onderzoek van het OSW blijkt dat rijangst bij jongeren enorm toeneemt: maar liefst 1 op de 4 jongvolwassenen zit vaker met klamme handen aan het stuur dan ze willen toegeven. Lees hier de rijangst top 10

 

Rijangst bij jongeren: Het is niet alleen voor oma’s

 

Er heerst een hardnekkig fabeltje dat rijangst iets is voor mensen die hun rijbewijs nog bij een pakje boter kregen. Niets is minder waar. De druk op de weg is moordend en de tolerantie voor een klein foutje lijkt soms lager dan de batterij van je telefoon aan het eind van de dag.

Bij Relaxed Driving zien we regelmatig dat rijangst bij jongeren vaak voortkomt uit die constante ‘aan-modus’. Je moet navigeren, op het verkeer letten, én dealen met die ongeduldige bestelbus achter je. Het is logisch dat je brein dan soms zegt: “Bekijk het maar, ik ga wel met de trein.”

 

“Ga gewoon meer rijden” (en andere zinloze adviezen)

 

Als je last hebt van rijangst als jongere, heb je dit vast wel eens gehoord: “Je moet gewoon meer meters maken, dan gaat het vanzelf over.” Spoiler alert: zo werkt het meestal niet. Als je met 100 km/u een paniekaanval krijgt, helpen ‘meer meters’ je alleen maar sneller naar de dichtstbijzijnde parkeerplaats met hyperventilatie. In de 25 jaar als therapeut heb ik geleerd dat we de angel eruit moeten halen, niet de wond groter moeten maken door te forceren.

 

Hoe we die rij-zenuwen temmen

 

Geen stoffige methodes, maar technieken die echt werken in de praktijk (en nee, dat is geen loze belofte, maar de dagelijkse ervaring):

• IEMT: Zie het als een soort ‘reset-knop’ voor die nare beelden van die bijna-aanrijding. We neutraliseren de emotie zodat je weer naar de oprit kunt kijken zonder te trillen.

• ACT: Acceptatie. Niet van de angst, maar van het feit dat je brein je probeert te beschermen (ook al doet ‘ie dat soms op een nogal onhandige manier).

• NLP: We veranderen de interne soundtrack. In plaats van “Ik ga dood op de A16”, maken we er iets van waar je wél mee kunt sturen.

Eerlijk is eerlijk: Ik weet niet 100% zeker of je na één sessie direct als Max Verstappen over de weg scheurt, maar ik weet wel dat we de scherpe randjes van de rijangst (ook bij jongeren) effectief kunnen aanpakken.

 

Tijd voor een relaxte rit?

Het OSW-onderzoek heeft laten zien dat je niet alleen bent. Rijangst bij jongeren is een ding, maar het hoeft niet jouw ding te blijven. Laten we samen zorgen dat die auto weer een vervoersmiddel wordt in plaats van een rijdende stress-cabine.

 

Heb je specifieke vragen over dit onderwerp? Laat ze achter in het reactieveld hieronder.