Wel eens van bijrijdersangst gehoord?
Het kindje op de foto stuurt ook al vrolijk mee đ
Als je nog nooit van bijrijdersangst hebt gehoord kan het slim zijn om eens verder te lezen. Mocht je te maken hebben met iemand die bijrijdersangst heeft of dat je zelf bijrijdersangst hebt, dan lees je de juiste pagina!
Als je bijrijdersangst hebt en je zit zelf achter het stuur dan heb je waarschijnlijk nergens last van. Het wordt anders als je ernaast gaat zitten. Je hebt dan zelf geen controle meer en dan is het gedaan met de rust.
Risico Rijders
Er bestaan ook zo genaamde risicoâs-Rijders, hardrijders of overmoedige rijders. Daar wil niemand bij instappen. Denk daarbij aan:
- Laat remmen
- Hard rijden
- Bochten met hoge snelheid rijden
- Risicovol gedrag vertonen
Het is logisch dat je bij deze bestuurders niet lekker in de auto zit. Â Als je toch bij deze chauffeurs gaat instappen en je zit niet prettig naast deze persoon zeg er dan wat van!
Anders heeft de bestuurder geen idee dat je je niet prettig voelt. Misschien denkt de bestuurder wel dat het ontzettend stoer en mannelijk is.(sorry heren)
Het is best lastig om het te zeggen of je te uitten naar de bestuurder, je wilt tenslotte geen ruzie. Gelukkig is er een manier waarop je het “zacht” kunt laten merken. Vraag eens of de bestuurder iets rustiger wilt gaan rijden omdat je je niet zo lekker voelt! Een beweging makend als zijnde moeten overgeven doet wonderen. (Het laatste wat hij wilt is de auto schoonmaken)
Als er lacherig over wordt gedaan of niet serieus dan is er maar één oplossing en dat is uitstappen waar het ook is, ga niet verder met deze chauffeur. Veilig rijden en je veilig voelen in de auto is het belangrijkste wat er is.
Als je bijrijdersangst hebt is het niet makkelijk om te ontspannen of om je heen te kijken tijdens de rit.
Je zal niet van de omgeving kunnen genieten maar je zal wel actief meerijden; Â Pas op! Â Kijk uit! Â Niet zo hard! Of je zal schrikreacties vertonen, zoals remmen in het luchtledige. Het zal je waarschijnlijk bekend in de oren klinken.
Rustig door ademen is ook een hele uitdaging en misschien ga je wel zitten zuchten of misschien zelfs wel gillen. Allemaal heel vervelend voor jezelf en voor de bestuurder. De frustratie wordt tussen bestuurder en bijrijder steeds groter waardoor de kans op ruzie steeds groter wordt.
Bijrijdersangst wordt vaak gezien als bemoeizucht, klopt dat wel???
Er zijn twee types met bijrijdersangst:
Type 1: het vermijdende type;
Kijkt alleen maar naar de grond of heeft de ogen dicht.
Type 2; het controlerende type;
Dit type is het meest aanwezig. Kijkt mee, Â ziet alles en levert overal commentaar op.
Een aantal tips om dit op te lossen;
tip voor type 1:
Kijk tijdens de rit even naar buiten en weer terug. Herhaal dit diverse keren. kijken doe je naar de bomen, lucht, vogels, naar de natuur, naar de vangrail, de geluidswand, de gebouwen enzovoort. Maak er maar een spelletje van; zodra je naar het verkeer kijkt ben je af. Hoe vaak lukt het om je focus bij de omgeving te houden?
Tips voor type 2:
- Even niets te zeggen tijdens de rit. Als je iets hebt gezien wat volgens jou echt niet door de beugel kon, wacht dan met vertellen tot aan het einde van de rit, de auto geparkeerd staat en de sleutel uit het contact is. Pas dan mag je commentaar geven.
2. Leg je focus binnen in de auto in plaats van daarbuiten, focus op het handschoenenvak, op je voeten, op de lampjes, de knopjes. Verleg je focus van buiten naar binnen. Als je de inrichting van de auto dan goed hebt bestudeerd, daarna ga je pas naar buiten kijken. Net als bij type I kijk je naar de gebouwen en de natuur. Ga op deze manier je aandacht te verleggen.
We kunnen nog dieper ingaan op bijrijdersangst, maar met deze tips kan je zelf al aan de slag. En je zult zien dat het effect heeft op jezelf en op de bestuurder.
Laat je antwoord achter in het reactieveld hieronder.Â
foto: Mike Porcenaluk
Ohh ik ben type 2.
Zo confronterend om dit te lezen.
Ik heb het altijd als bemoeizucht en beter weten beschouwd terwijl ik toen niet eens een rijbewijs had.
Sinds ik zelf rij… ben ik geen bijrijder meerđ.
Mocht ik weer eens meerijden dan ga ik zeker met tip 2 aan de gang.
Nooit gedacht dat dit dus ook met angst te maken kon hebben.
Nu dat ik mijn rijangst heb overwonnen ben ik heel benieuwd hoe ik nu als bijrijder zal zijn.
Dank je wel weer voor dit inzicht.
Ik ben type 1 en ik kamp al jaren met hele grote angst. Krijg er weinig begrip voor.. Ik pas de tip toe, maar zonder succes. Ik droom ervan angstloos mee te kunnen rijden…..
Hallo Isabelle,
Dat klinkt vervelend, geen begrip van andere.
Je schrijft dat je de tip toepast, wat doe je precies zodat het nog niet gaat zoals je wilt?
Beste,
zou je mij kunnen zeggen waar mensen van België hier mee terecht kunnen?
Beste An,
Wij zitten ook vlakbij de Belgische grens minder dan 5 minuten van Kinrooi (B) en ongeveer 10 minuten van Meer (B) deze 2 locaties zijn makkelijk te bereiken.
Neem anders even contact met ons op voor de mogelijkheden.
Het liefst vermijd ik auto rijden. De angst was er ineens sluipend en het wordt steeds erger, wil er zo graag af. Ik vertrouw het verkeer om me heen niet. IS HIER IETS AAN TE DOEN ?
Hallo Ingrid,
Je schrijft dat je het autorijden het liefst vermijdt.
Is dat als bijrijder of als bestuurster?
Ons (oer)brein is er op gebouwd om angst (gevaar) te vermijden en plezier te ervaren.
Dit is wat je brein aan het doen is op dit moment!
Het vermijden wat nu gebeurt zorgt voor een schijnveiligheid, het geeft je een ontspannen gevoel om niet (mee) te rijden.
Hiervan zegt je brein, dit doe je goed…
Nu zorgt deze vermijding er voor dat je enorm beperkt wordt in je vrijheid en onafhankelijkheid.
Hier zit het probleem.
Je dringende vraag: IS HIER IETS AAN TE DOEN?
Kort antwoord: JA!
Mijn man is een uitstekende rijder en ik ben niet bang bij hem in de auto, maar bij het filerijden verandert er iets. Hij trekt zo snel mogelijk op als we weer een paar wielen vooruit kunnen en remt zo laat mogelijk. Ik word dan bang en zit geregeld verstard in de auto. â Doe je ogen dan dichtâ, zegt hij., maar dat is geen oplossing. Ik wil erover praten en weten waarom hij zo rijdt, maar ik moet dat niet op zoân moment doen, want dan komt er geheid ruzie. Hij wil geen â gaatje laten vallenâ zodat andere automobilisten âdaar in kunnen kruipenâ. Tja, wat kan ik nu doen?
Hallo Kristien,
Op de eerste plaats is het fijn dat je ervaart dat je man een goede bestuurder is.
Die verandering van gedrag in een file is inderdaad bijzonder te noemen.
Je vraagt al waarom hij zo rijdt en hij geeft antwoord: Dat er niemand voor hem kan rijden of in het gaatje voor hem kan rijden.
Scheelt het nu echt zoveel als iemand voor hem gaat rijden?
Je zou kunnen vragen als die mogelijkheid er is om zelf te rijden, zodat je kan laten zien wat jij wel prettig vindt.
Ik heb de overtuiging dat als je een goede bestuurder bent, je rekening houdt met de bijrijder zodat iedereen zich veilig voelt in de auto.
Misschien kan je met deze bovenstaande zin het gesprek voeren.
Jij voelt je alleen in een file niet prettig als bijrijder voor het overgrote deel wel.
Graag hoor ik van je hoe dit is bevallen.
Succes!
ik ben helaas type 2. Sinds jaar of 10 ben ik zo bang op de weg. Zelf rijden op snelweg doe ik nu ruim een jaar niet meer. En ik vertrouw mijn partner hoor. Maar soms denk ik ziet hij dat die auto in gaat voegen of ziet hij dit. Oei rem maar war af…ze remmen daar pas op. Vreselijk. ik zit helemaal gestrest in de auto. Als we op de snelweg rijzen zijn het vaak lange ritten die we maken van 3 uur. Ik ben dan de dag ervoor al gespannen. Er zijn zoveel mensen op de weg die ik dan niet vertrouw. Ik neem Valdisper enzo maar dat helpt niet altijd.
Hoi Saskia,
Oei dat autorijden is geen pretje zo te lezen.
Een opmerking vooraf, als je dit terugleest zie je dan dat je wereld steeds kleiner gaat worden.
Eerst niet meer rijden op de snelweg en nu moeite hebben met ernaast zitten.
Heeft het wachten niet lang genoeg geduurd?
De tips die omschreven staan bij type 2 zal je zeker gaan helpen om goed om te gaan met de bijrijdersangst.
Van te voren nadenken over de rit die jullie de volgende dag gaan maken heet anticipatie angst.
Hier kan een goede meditatie helpen, nee niet 1x voor het slapen gaan. Maak er een vast patroon van welke je een aantal keren per week beoefend.
ACT zal je zeker goed kunnen helpen.
Weet dat angst bij je van binnen zit, een Valdisper kan je een zetje in de rug geven, een constructieve oplossing is het niet.
Mocht je meer info willen dan mag je me altijd e-mailen.
Succes!!!
Jij kan dit đ
oohhh zo herkenbaar, als ik zelf rij is er niks aan de hand,maar moet ik ernaast zitten gaat het fout, zo erg dat mijn man me weleens uit de auto heeft gezet. ik rem heel erg mee, ik schreeuw dat hij uit moet kijken,zelfs ook al eens aan het stuur getrokken. Levensgevaarlijk. wat jij zegt heb ik al geprobeerd, ook leesboekje mee, oogkleppen op, echt niks helpt. als ik weet dat ik ernaast moet gaan zitten heb al slapeloosheid, ga met trillingen zitten en kan hele weg wel huilen.. mijn man word er ook gek van, hebben er ook altijd ruzie erover. ik moet en wil hier ook echt mee aan de slag. is er misschien cursus of zo voor want bij mij zit dit echt diep en beheerst ons leven,huwelijk
Hoi Sandra,
Het meerijden is een hele opgave en het lijkt steeds stressvoller te worden.
Bij Relaxed Driving kan je inderdaad ook terecht voor bijrijdersangst.
Stuur gerust een mailtje naar anesti@relaxeddriving.nl of bel naar 06-20930071
We helpen je/jullie graag!
ik ben geen type 1 of 2
Als we een paar dagen ertussen uit willen en meestal door Duits gebied gaan, is er soms geen limiet op de snelweg.. op sommige plekken 130 en daarna geen limiet.
Mijn parner rijd dan ook rond de 150 en soms meer, 170 komt soms ook voor, ikzelf vind 120 prima, dan kan ik Relax om me heen kijken, maar harder vind ik niet prettig.
Als hij te hard gaat zeg ik er dan ook wat van, maar krijg geen gehoor, als alleen dat ik hem moet vertrouwen, maar ik vertrouw liever mezelf dat ik niet tussen zes plankjes thuis komt, ik maak dan wel eens een grapje van zal ik de wielen maar optrekken, dan kan hij vliegen, maar komt dan meestal niet aan bij hem en blijft hij hard rijden.
Ik ben nu tot de conclusie gekomen om niet meer met hem mee te gaan, maar moet het nog zeggen.
Vind dat best lastig, omdat ik graag er weer eens uit wil om bijvoorbeeld kerstmarkt in Duitsland te bekijken, dus heb ik mezelf er ook mee.
Dus hoe pak ik dat het beste
aan!? Ben een vrouw van 70 en wil graag rustig om me heen willen kijken.
groet, Ida
Beste Ida,
Wat ontzettend dapper en helder dat je dit deelt. Je omschrijft precies waar het bij bijrijdersangst vaak om draait: het verlies van regie. Je geeft aan dat je geen ‘Type 1 of 2’ bent, en dat begrijp ik heel goed. Jouw angst is namelijk situationeel. Je vertrouwt de techniek en de bestuurder waarschijnlijk wel tot 120 km/u, maar daarboven houdt het voor jouw zenuwstelsel simpelweg op met ‘veilig’ voelen.
Het is belangrijk om te weten dat je gevoel heel legitiem is. Bij 170 km/u gebeurt er fysiologisch iets met een mens; je blikveld versmalt en de impact van een eventuele fout is vele malen groter. Dat jij op je 70ste wilt genieten van de omgeving in plaats van met samengeknepen billen naar de snelheidsmeter te kijken, is je goed recht.
Hoe pak je dit het beste aan? Een paar inzichten vanuit mijn praktijk:
Het ‘Vertrouwen’-misverstand: Wanneer je partner zegt “Je moet me gewoon vertrouwen”, maakt hij er een discussie over zijn rijvaardigheid van. Maar daar gaat het niet om. Het gaat om jouw comfort. Een goede vergelijking is: als iemand je kietelt en je zegt “stop”, dan is het antwoord niet “je moet me vertrouwen dat ik je geen pijn doe”. Het antwoord moet zijn: “Ik stop, want jij vindt dit niet prettig.”
Praat op de bank, niet in de auto: Heb dit gesprek niet terwijl de wijzer de 150 aantikhaakt. Dan is de spanning al te hoog. Ga er eens rustig voor zitten op een neutraal moment. Vertel hem letterlijk wat je hier schrijft: “Ik wil ontzettend graag met je naar de kerstmarkt, maar de snelheid in Duitsland ontneemt mij al het plezier. Ik voel me dan niet veilig, hoe goed jij ook rijdt.”
Maak een harde afspraak (De ‘125-grens’): Spreek een maximumsnelheid af waar jij je nog prettig bij voelt (bijv. 120 of 125 km/u). Spreek ook af wat de consequentie is als hij eroverheen gaat. Het is geen gebrek aan vertrouwen in hem, het is een grens voor jouw eigen gezondheid en rust.
De ‘Ik-boodschap’: In plaats van “Jij rijdt te hard”, kun je zeggen: “Ik merk dat ik lichamelijk in de stress schiet boven de 130. Ik wil graag samen herinneringen maken, maar op deze manier kan ik dat niet.”
Ida, het zou ontzettend jammer zijn als je die mooie kerstmarkten moet missen. Ik weet natuurlijk niet zeker hoe je partner zal reageren, maar vaak helpt het als de bestuurder inziet dat zijn ‘stoere’ rijgedrag ervoor zorgt dat zijn partner liever thuisblijft. Jouw vrijheid en plezier zijn die extra 30 kilometer per uur niet waard.
Ik hoop dat dit je helpt om het gesprek nog Ă©Ă©n keer aan te gaan, maar dan vanuit jouw eigen grens. Je bent het waard om ontspannen naast hem te zitten!